Síðasti hluti ferðalagsins
Föstudagur 18. júní:
Allir nokkuð snemma á fótum þennan daginn. Léttur morgunmatur og svo lagt í hann til Örebro. Í Örebro er að finna Gustavsvik, vatnagarðinn sem var nefndur í gær. Þegar við vorum búin að koma okkur vel fyrir þar þá náttúrulega fórum við á vatnasvæðið og sulluðum þar í sundlaugum úti og inni og renndum okkur í rennibrautum. Svo eigum við von á Gunna bróður Gudda, hann ætlar að skreppa til okkar frá Stokkhólmi, horfa með okkur á leik Svía og Ítala í EM. Símon kemst því miður ekki. Hann er í fríi með Júlíu systur sinni í Frakklandi, en hefði átt að vera hér í Örebro að keppa með fótboltaliðinu sínu.
Bræðurnir, Gunni og Guddi, og Einar líka, hugfangnir yfir leik Svía og Ítala í EM. Leikurinn endaði held ég ca. 1:1, held ég (aftur). En ég er alveg viss um að Slatan skoraði alveg rosalega flott mark fyrir Svía!!
Laugardagur 19. júní:
Rigndi mikið í nótt, veður þungbúið, það má eiga von á meiri rigningu í dag. Alls ekki heitt, eiginlega hálf kalt, allir í peysum, síðbuxum og jökkum. Löbbuðum í bæinn og skoðuðum hluta af höll; þar var í gangi sýning nemenda í listaskóla úr bænum. Allskonar myndir, málverk, ljósmyndir o.fl. Skoðuðum líka eina kirkju en það eru átta kirkjur í ekki stærri bæ. Við rétt sluppum til baka áður en rigningin tók við. Strákarnir þrír, Guddi, Einar og Gunni fóru í sund og gufu en ég settist niður með bók, skrapp í búðina til að kaupa í matinn. Ég notaði bara tímann til að klára að jafna mig í bakinu eftir bankaúttektina (bakverkurinn var eitthvað semgerðist mjög skyndilega og óvænt akkurat þegar ég var að troða seðlunum í budduna eftir úttekt í hraðbanka; ætli ég hafi tekið of mikið út?) og þess vegna var bara gott að liggja með bókina og slappa af á meðan ég klára að jafna mig af þessu og það er alveg komið núna.
Það voru örugglega tveir fótboltaleikir í kvöld en ég man alls ekki lengur (þetta er skrifað fjórum dögum seinna) hvað lið spiluðu þá.
Sunnudagur 20.júní:
Gunni kvaddur á fótboltavelli í nágrenni tjaldstæðisins okkar í Örebro þegar við lögðum í’ann áfram og nú í vestur og norðvestur í átt til Noregs. Veðrið enn ekki skemmtilegt, rigning í nótt sem leið og það er bara alltaf kveikt á miðstöðinni!!
Og svo var bara keyrt og keyrt í rigningu og skúrum og aðeins meiri skúrum og stundum hellirigningu.
Fiskevik camping skammt norðan við Arvika í Svíþjóð. Mjög notalegt, lítið stæði við vatn þar sem var tekið vel og heimilislega á móti okkur af frúnni á bænum. Henni fannst t.d. skemmtilegt að við vorum fyrstu Íslendingarnir sem hún hafði tekið á móti.
Mánudagur 21.júní:
Heja Norge!
Ennþá rignir. Öllum þykir nú frekar kalt. Moelv, Gudbrandsdal í Noregi, Stenvik camping og hyttegrend ( eða hytta í grennd ).
Gamalt stæði og má muna sinn fífil fegurri. Einhverntíma hefur nú verið gaman að nota sundlaugina á bökkum Mjösa og róa bátunum og synda í vatninu. Þetta er núna allt hálf tómt, úr sér gengið og í niðurníðslu, við sváfum nú samt mjög vel.
Þriðjudagur 22. júní:
Færðum okkur um ca. 30 km. í morgun og komum hingað til Hunderfossen í Gudbrandsdalen um hádegi. Veður bara nokkuð bjart og hlýrra en marga undanfarna daga. Eftir að við höfðum komið okkur fyrir var að sjálfsögðu hjólað í skemmtigarðinn. Þar skoðuðum við safn eða sögu um hvernig Norðmenn virkja og framleiða rafmagn; skemmtilegt og fróðlegt. Þarna eru nú líka raftingbátar, skurðgröfur og ýmis skemmtitæki þannig að Einar fékk líka sinn skammt af skemmtun.
Skyldi verða sól á morgun? Þannig að við getum og nennum að vera hér og dunda okkur; skoða bobsleðabrautina sem var notuð á Ólympíuleikunum 1994, skoða ‘Vegasafn’ sem við vitum nú ekki alveg hvað inniheldur.
Það er nú spáð betra veðri um helgina og vonandi gengur það eftir og helst svo áfram. Það er víst ekki eftir nema u.þ.b. tvær vikur af ferðinni. Rosalega er tíminn fljótur að líða.
Svíþjóð-Danmörk í EM í fótbolta er í sjónvarpinu í kvöld, rosalega spennandi (meira spennandi fyrir suma en aðra , það er nú bara eins og alltaf).
Bjarkirnar eru alveg rosalega falleg tré hér í Noregi og líka vestast í Svíþjóð, þar sem við fórum um.
Miðvikudagur 23. júní:
Erum á leiðinni til Unnar systur hans Gudda. Ætlum að koma þangað á fimmtudagskvöld og eyða þar helginni. Hættum við að fara héðan í dag, splæstum annari nótt. Fórum á söfn í dag. Norska vegasafnið og norska fjallsprengisafnið (apsolutly bein þýðing). Hér er safnað saman vélum og verkfærum sem hafa verið notuð i vegaframkvæmdir og vegavinnu. Mikið af þessum vélum er utandyra og maður gengur á milli tækja og véla og líka gamalla húsa þar sem bjuggu vegaeftirlitsmenn og vegavinnumenn. Alls kyns skúrar og hýbýli manna frá því fyrst var byrjað á vegavinnu. Í innisafni er svo meira um sögulegu hliðina.
Og svo ‘fjallsprengisafnið’, það var rosalegt. Norðmenn bjuggu bara til ‘lítil’ jarðgöng og sýna þar sögu jarðgangagerðar frá upphafi. Það er bæði vegagöng og virkjanagöng. Ýmsir munir fortíðar eru til sýnis í jarðgöngunum og einnig fjöldinn allur af sjónvarpsskjám með upplýsingum og frásögnum. Hreint út sagt glæsilegt safn.
Fimmtudagur 24. júní:
Akstursdagur. Keyrt norður Gudbrandsdal, yfir Dovrefjöll. Svei mér ef Noregur er ekki líkur Íslandi þegar maður er kominn í 1.000 metra hæð. Skemmtileg akstursleið þennan daginn.
Komum um sexleytið til Unnar systur Gudda á stórbýlinu Toven í Möre og Romsdal.
Grillaðar, reyktar svínakótelettur með ‘öllu’, algert nammi, í kvöldmatinn.
Föstudagur 25. júní:
Í sveitinni hjá Unni.
Jæja, Guddi kominn með í bakið. Eitthvað gamalt og kunnuglegt; ekkert nudd en lítið eitt af verkjalyfjum þáði hann við verkjunum. Annars rólegt, óðalsbóndinn ber skít á túnin skv. gamalli íslenskri venju. Allt frekar ‘gamaldags skv. íslenskri hefð’ hér í Noregi. Maurasýra í heyið; sem gerir vonda lykt verri, en þetta er nú allt saman eitthvað gamalkunnugt og fljótt að venjast. Íslendingarnir og Unnur eru ekki í sveitaverkunum; sitja bara á veröndinni eða í stofu og spjalla. Einar (óðalsbóndasonurinn) og Einar Helgi fara á fjórhjól eða horfa á sjónvarpið og leika sér. Svo er það bara aðeins að líta í fjósið á mjaltatímanum og að klóra hundinum henni Birtu eða kettinum henni Missy.
Laugardagur 26. júní:
Fórum í heimsókn til foreldra óðalsbóndans, Knut Toven, Knut er giftur systur Gudda, Unni. Þau búa í gamla húsinu á býlinu. Húsið er þó ekki allt jafn gamalt því það var byggt við það eftir því sem lifandi kynslóðum fjölgaði. Í þessu húsi eru tvær íbúðir. Pabbi Knuts tók á móti okkur og byrjaði á að sýna okkur ‘byggðasafn’ óðalsins. Lítið en þó ekki lítið safn muna sem gamli maðurinn hefur safnað saman.
Þar þykir merkast trjábolir sem voru sérstaklega til þess gerðir að draga eftir þeim skip víkinganna, Haralds hárfagra og þess konar manna. Þetta er timbur sem var lagt og í mýrina á árum forfeðra okkar þ.e. Haralds hárfagra og annarra frægra manna og fannst í mýrinni þegar átti að rækta mýrina og Toven vildi stækka túnin. ‘Kavleveien’ heitir þetta á norsku og hafa fundist brot af þeim hér og hvar um Noreg og þykja hinir merkilegustu fundir. Einnig fengum við að sjá á þessu heimilisbyggðasafni ýmis tól og tæki, t.d. tunnugerðartól, þvottavél, ljós o.fl. Meiriháttar safn og að það sé á heimili eins manns sem hefur safnað saman hlutum ættingja o.þ.h. er meiriháttar. ‘Stappuret’ er svo norskt fyrirbæri; það var sér hús, ‘búr’, sem er byggt á steinstöplum sem hindra mýs og önnur dýr í að komast í húsið sem geymdi korn, saltað kjöt o.fl.
Kvöldinu lauk með kaffiboði hjá eldri hjónunum. Eftir borðbæn sem var alveg ný upplifun í minni fjölskyldu var boðið upp á ‘Krom(n)kaker’ norsk kramarhús, sérstakar norskar jólakökur, steiktar í einskonar vöfflujárni, mjög þunnar með mynstri, og svo rúllaðar upp í kramarhús; æðislega góðar og fallegar. Svo var líka borið með niðursoðnir blandaðir ávextir og þeyttur rjómi með skrautsykri, algert æði.
Sunnudagur 27. júní:
Fórum í bíltúr með Unni og Knut, skoðuðum Mardalsfossen og Eikesdalen. Hrikalegt landslag, ævintýraljómi yfir því. Komum á heimili þar sem Björn Steinar Björnsson sat og samdi. Kannski varð norski þjóðsöngurinn til þar; hver veit hvað hann samdi hvar?
Jæja, Einar velti fjórhjóli býlisins en þeir frændur eru búinir að ferðast á því upp og niður brekkurnar hér síðustu daga. Þetta endaði vel, Einar er heill fyrir utan kúlu á höfðinu og rispur hér og þar um kroppinn og á hjólinu sá ekki eftir skellinn.
Mánudagur 28. júní:
Fórum frá Unni þegar nálgaðist hádegi. Enduðum daginn í Åndalsnes, í fallegu umhverfi og horfðum á Romsdalshornet og Tröllavegginn hrikalega. Glæsileg fjöll, svolítil þoka eða ský á sumum þeirra; þau eru nú 1500-1600 m. há þannig að það er nú ekki nema von að maður sjái ekki alla leið!! eða hvað; gæti skýjafarið kannski verið öðruvísi. Je minn, Polýanna er mætt á svæðið til að afsaka veðrið; það gæti nefnilega verið verra.
Þriðjudagur 29. júní:
Fengum loksins nothæft gas hjá Kroken Caravan í Åndalsnes; fimm stjörnur til Kroken Caravan.
Þvældumst yfir fjöll og fyrnindi, Trollstigen, hrikalegt og gaman. Skoðuðum hreindýrshorn, tröll og annars konar ‘husflid’; það er víst ‘handverk’ á íslensku.
Lentum í Geiranger eftir ferðina niður Örnevegen; stoppuðum aðeins í Örnesvingen (efsta beygjan af ellefu á veginum niður í fjörðinn) til að virða fyrir okkur útsýnið yfir Geirangerfjord; glæsilegt!
Miðvikudagur 30. júní:
Í dag er sólskin; við vorum nú búin að gleyma að sólin væri til en hún er bara boðin velkomin og við gerðum ekkert í dag nema sleikja sólina.
Fimmtudagur 1. júlí:
Fórum í útsýnisferð á báti um Geirangerfjord í dag. Skyggni gott en sólin fór snemma á bak við ský. Þessi fjörður er stórkostlegur, brattur og djúpur, fossar, klettar, alls kyns landslag og myndir; æðislegt. Og hér bjó fólk þótt það þyrfti að binda börnin sín í band til þess að varna því að þau hröpuðu fyrir björg, meðan skroppið var í fjósið eða fjárhúsin. Sama fólk slapp reynar líka við að borga skattinn þar sem ekkert var einfaldara en að draga stigann upp klettinn þegar sást til skattheimtumannsins! Hvort skyldi skatturinn hafa verið ósanngjarn eða bóndinn ekki átt fyrir skattinum, hm, ha.
Föstudagur 2. júlí:
Ræs um níu leitið í morgun. Morgunmatur og drífa sig. Veðrið ekki til neins. Ókum fjallveg, yfir Sognfjell sem liggur hæst í 1434 m. hæð yfir sjávarmáli. Það var slydda og rigning þarna þegar við fórum um, íshrafl og spangir í vötnum og þónokkuð um snjóskafla sem voru ekki enn bráðnaðir þótt langt sé komið fram á sumar. Enduðum þennan rigningarsudda-og þokudag í Lustrafjord, innfjörður Sognfjord, í Sogn og Fjordane. Lítið og vinalegt tjaldstæði í fjörunni þrátt fyrir stöðuga rigningu, hreinlega skvampar í grasinu þegar stigið er til jarðar og Íslendingarnir bara með sandala og töfflur (nei ekki rétt, ein stígvél eru með; keypt í Þýskalandi í fyrra!).
Laugardagur 3. júlí:
Búin að keyra stóran hluta Sognafjord. Allt í einu stóðum við frammi fyrir þeirri staðreynd að það eru eiginlega engin tjaldstæði við fjörðinn eftir að komið er framhjá innstu fjörðunum. Je minn, leit nú bara út fyrir að það þyrfti að keyra fjölmarga kíómetra til að komast í svefn. Enduðum á rennblautu stæði við sunnanverðan Sognafjord, greinilega búið að rigna heil ósköp; máttum leggja í bara polli, hreinlega¸leit nú ekki elskulega út. Við jöfnuðum okkur nú á því og pollurinn minnkaði aðeins. Annars var þetta skemmtilegt stæði niður í fjöru Sognafjarðar. Lengst út í sveit, tæplega fært þangað á ökutæki vegna þess hve vegurinn er mjór. Leigðum mótorbát og sigldum um fjörðinn í góða veðrinu. Einn er þó galli á gjöf Njarðar; helv.... flugnager; alveg örlitlar sem kitla mann allsstaðar og stungurnar minnsta kosti 27 og mig klæjar ferlega.
Sunnudagur 4. júlí:
Komum til Bergen eða Breistein sem er lítill bær utan við Bergen. Þræddum Sognafjord og flesta hans innfirði, í gær og í dag. Flestir eða allir innfjarðanna bera hver sitt nafn. Ægifagurt á að horfa og mishrikalegt. Maður er hreinlega hissa á því að Íslendingar séu að tala um að búa í ‘brattlendi’ og að á Íslandi séu ‘mjóir’ vegir; hlusta ekki á’ð’etta eftir þetta. Horfðum á Formúlu 1 og ætlum að horfa á úrslitaleikinn í EM í fótbolta í kvöld. Ætlum niður í borg á morgun, skoða Bergen.
Mánudagur 5. júlí:
Skoðuðum Bergen í dag eins og til stóð. Fallegur, gamall og skemmtilegur bær, fullur af lífi. Markaðurinn við höfnina er mjög skemmtilegur, sérstaklega fiskmarkaðurinn, þótt handverkið sé nú líka ánægjulegt. Við fórum líka í sjódýrasafnið sem er stórt og flott. Sáum þegar mörgæsunum og selunum var gefið að borða og á meðan útskýrði ‘matráðsmaðurinn’ og sagði frá einkennum og uppruna dýranna. Við ætluðum líka að sjá Tæknisafnið en uppgvötuðum eftir langan göngutúr að það er bara opið á sunnudögum milli kl. 14 og 17. Það var sem sé fýluferð en þó ekki, við bara sáum þeim mun meira af bænum.
Þriðjudagur 6. júlí:
Í dag er heimferðardagur. Við fórum í síðustu húsbílabúðina í þessari ferð og keyptum okkur útiljós á bílinn og grill. Síðan var það bara biðröðin á bryggjunni. Horfðum á Norrönu leggja að bryggju og farþega og farm fara frá borði. Norröna er stórt skip, stærra en ég hafði ímyndað mér. Herbergið frekar þröngt en rúmin góð og þetta bara mjög fínt. Það viðraði til að vera úti á dekki, samt betra að finna sér skjól fyrir vindinum, meðan siglt var út firði og milli eyja á leiðinni til hafs.
Kl. 2 í nótt verður komið til Leirvíkur á Shetlandseyjum. Við fórum út á dekk til að sjá myrkrið og bæjarljósin.
Miðvikudagur 7. júlí:
Á siglingu með Norrönu. Einar spilaði Bingó og við Guddi vorum aðstoðarmenn. Annars bara rólegt. Komið var til Þórshafnar kl. 15 og við fórum í land og gengum um bæinn þangað til við þurftum að skila okkur aftur um borð kl. 17:30.
Um kvöldið hlustuðum við á færeysku hljómsveitina Take off spila og syngja á Víkingaklúbbnum um borð í Norrönu.
Fimmtudagur 8. júlí:
Alltaf gott að koma heim. Norröna lagði að bryggju á Seyðisfirði kl. 8. Við vorum með þeim fyrstu út úr skipinu en máttum bíða þar til síðust með afgreiðslu. Biðin var u.þ.b. fimm klukkustundir. Þá var búið að útbúa tollskýrslu vegna innflutnings á ‘stóra utanlands’ og ganga frá greiðslu á vörugjaldi og virðisaukaskatti. Allir glaðir. Eftir íslenska hamborgaramáltíð á Egilsstöðum var ekið í einum rykk til Akureyrar, ekki einu sinni pissustopp, eftirvæntingin var svo mikil að komast heim.
Svona var nú ferðalagið okkar!
